.ગઝલ :અમે તો ફૂલ શી હળવાશથી જીવ્યા ......હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '

ગીત .....

.ભારે  કવરાવી  મને  કમખાના  મોરલે ,  ટહૂકે  છે  રેશમી  ધાગે ;

ખોબો ભરીને મેંતો જોસ્યું લગરીક ત્યાં તો આખ્ખું ચોમાસું મૂઓ માગે .

વાતું કરે છે ગામ પડતા વરસાદની ,

ફળિયામાં ધોધમાર જોઇને ;

ભીતર વરસીને કોક પરબારું જાય એના 

આછા ઓહાણ ના કોઈને .

ભીનું તરબોળ કૈક ટાંપી તરાગડે બખિયામાં રાતભર જાગે .....

હોય તો જણસ જેવું કરીયેય ઊછીનું ,

માગે ચોમાસું રોયો રોકડું ;

એકાદી ગૂંચ એના ટૌકાની ઉક્લેને ,

આખ્ખું ગૂંચવાય મારું કોકડું .

આવા તે દખ સખી ક્યાં જઈને  બોલીએ ? વાવેલી શૂળ મને વાગે ....

                                                 - હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '                      

 મને સમજાવ એવું .......હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '

મને .....હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '

તોબા સૈયર !તોબા .......હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '

ગીત  

ભાષાની એક નદી વહે છે .......

ટીપે ટીપે અક્ષર લઈને વહે શબ્દાળું ધાર,

ધીર ગંભીર અર્થાળું પટના ઊંડા  તળ અપાર 

જળને આવું જળ કહે છે ............

કોઈ તરાવે તણખલું તો કોઈ ઊર્મિની હોડી 

કોઈ તરાપો  તરતો મૂકે  પરપોટાને  ફોડી ,

જળ તો કેવું કેવું સહે છે ............

વ્યાકરણના કાંઠાની વચ્ચે વહે સકલ અભિલાષા 

ભાષાનું જળ સમજાવે છે જળને જળની  ભાષા ,

જળ તો કેવળ જળ રહે છે .............

                                     - હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '

શ્યામસૂરજનું કિરણ ક્યાંક રામ થઇ ગયું ......
પછી આખ્ખું ગોકુળ શ્યામ ! શ્યામ થઇ ગયું ....

                                        - હેમંત ગોહિલ 'મર્મર '